رباعی شمارهٔ 1790
Toggle stanza 1گر آب دهی نهال خود کاشتهای
11
گر آب دهی نهال خود کاشتهای
ور پست کنی مرا تو برداشتهای
22
خاکی بودم به زیر پاهای خسان
همچون فلکم مها تو افراشتهای
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
آنم که توام ز خاک برداشتهای
نقشم به مراد خویش بنگاشتهای
عراقیدیوان اشعاررباعیاترباعی شمارهٔ 135
ای شمع سرافراز چه پنداشتهای
کز سرکشی خویش سر افراشتهای
عطارمختارنامهباب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع داردشمارهٔ 73
این نیست ره وصل که پنداشتهای
این نیست جهان جان که بگذاشتهای
رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 1777
جانم ز طرب چون شکر انباشتهای
چون برگ گل اندر شکرم داشتهای
رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 1787
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور