رباعی شمارهٔ 1777
Toggle stanza 1این نیست ره وصل که پنداشتهای
11
این نیست ره وصل که پنداشتهای
این نیست جهان جان که بگذاشتهای
22
آن چشمه که خضر خورد از او آب حیات
اندر ره تست لیکن انباشتهای
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
آنم که توام ز خاک برداشتهای
نقشم به مراد خویش بنگاشتهای
عراقیدیوان اشعاررباعیاترباعی شمارهٔ 135
ای شمع سرافراز چه پنداشتهای
کز سرکشی خویش سر افراشتهای
عطارمختارنامهباب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع داردشمارهٔ 73
جانم ز طرب چون شکر انباشتهای
چون برگ گل اندر شکرم داشتهای
رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 1787
گر آب دهی نهال خود کاشتهای
ور پست کنی مرا تو برداشتهای
رومیدیوان شمسرباعیاترباعی شمارهٔ 1790
ماخذ
فارسی متن کا ماخذ: گنجور

