بخش 48

روزه چون می داری ای شیرین پسر

کز دو لب بینم دهانت پرشکر

گر ز سر عشق او داری خبر

جان بده در عشق و در جانان نگر

ای نهاده بر سر زانو تو سر

وز درون جان جمله باخبر

بس که می‌انگیخت آن مه شور و شر

بس که می‌کرد او جهان زیر و زبر

در چمن آیید و بربندید دید

تا نیفتد بر جماعت هر نظر

پیر ما می‌رفت هنگام سحر

اوفتادش بر خراباتی گذر

گر ز سر عشق او داری خبر

جان بده در عشق و در جانان نگر

هی که را رنگی بود بی کر و فر

بیشکی هر کس برو دارد نظر

هیچ شادی نیست اندر این جهان

برتر از دیدار روی دوستان