بخش 47

دل مَنِه بر دُنیی و اسبابِ او

زآن‌که از وی، کَس وفاداری ندید

عاشقان پیدا و دلبر ناپدید

در همه عالم چنین عشقی که دید

برنشین ای عزم و منشین ای امید

کز رسولانش پیاپی شد نوید

لشکر شب رفت و صبح اندر رسید

خیز و مهرویا فراز آور نبید

سرخی خفچه نگر از سرخ بید

معصفر گون، پوشش او خود سفید