غزل شمارهٔ 299
Toggle stanza 1اگر شراب خوری جُرعهای فشان بر خاک
(O murshid !) if wine them drink, pour a draught on the dust (the sons of dusty Adam): The sin, wherein an advantage to the stranger reacheth, what fear.
With whatever thou hast, go ; drink ; and regret, suffer not. For (on thy head), the sword of destruction time pitilessly striketh.
O graceful cypress, my cherisher ! by the dust of Thy foot, (I conjure Thee) on the day of events (the day of death), take not off Thy foot from the head of my dust,
What dweller of hell, what dweller of paradise, what man, what angel, In the religion of all, infidelity to the path (tarikat) is baseness.
The path of the house of six sides (this world), the geometrician of the sky (reason) Established so that, beneath the snare of the pit (this world), is no path (of flight from it).
The path of reason, the deceit of the daughter of the vine wonderfully attacketh : Till the judgment-day, ruined be not the vine-trellis !
Hafiz ! by the path of the wine-house, happily thou wentest, The prayer of one of heart, the consoler of thy pure heart be !
زمین
ہم وزن و قافیہ نظمیں
مراست از تب عشق تو جان آتشناک
حبیبی انت طبیبی ولا طبیب سواک
جامیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 295
به جوهر می رخشان که از زجاجه پاک
چراغ عیش فروزد درین سراچه خاک
جامیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 545
حلم شتر چنان که معلوم است اگر طفلی مهارش گیرد و صد فرسنگ برد، گردن از متابعتش نپیچد. اما اگر درهای هولناک پیش آید که موجب هلاک باشد و طفل آنجا به نادانی خواهد شدن، زمام از کفش در گسلاند و بیش مطاوعت نکند که هنگام درشتی ملاطفت مذموم است و گویند دشمن به ملاطفت دوست نگردد بلکه طمع زیادت کند.
کسی که لطف کند با تو خاک پایش باش
سعدیگلستانباب هشتم در آداب صحبتحکمت شمارهٔ 82
نه شبنم است چمن را به روی آتشناک
عرق زروی تو کرده است گل به دامن پاک
صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 5208
بیا، که خانهٔ دل پاک کردم از خاشاک
درین خرابه تو خود کی قدم نهی؟ حاشاک
عراقیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 146
بیا، که خانهٔ دل پاک کردم از خاشاک
درین خرابه تو خود کی قدم نهی؟ حاشاک
عراقیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 147
دلی، که آتش عشق تواش بسوزد پاک
ز بیم آتش دوزخ چرا بود غمناک؟
عراقیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 148
گر آفتاب رخت سایه افکند بر خاک
زمینیان همه دامن کشند بر افلاک
عراقیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 149
نگشت دامن گردی درین بیابان چاک
درون نتاخت سواری درین جهان چالاک
نظیری نیشابوریدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 394
هزار دشمنم اَر میکنند قصدِ هلاک
گَرَم تو دوستی از دشمنان ندارم باک
حافظغزلیاتغزل شمارهٔ 300
گفتگو
قارئین کے تبصرے
اپنی رائے دیں، سوال پوچھیں یا گفتگو کو آگے بڑھائیں۔ تبصروں کا جائزہ لیا جا سکتا ہے۔