وزنِ مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون) میں رومی کی کتاب دیوان شمس

غزل شمارهٔ 1827–دوش چه خورده‌ای دلا؟ راست بگو نهان مکن

غزل شمارهٔ 1828–باز نگار می کشد چون شتران مهار من

غزل شمارهٔ 1829–گفتم دوش عشق را ای تو قرین و یار من

غزل شمارهٔ 1830–تا تو حریف من شدی ای مه دلستان من

غزل شمارهٔ 1831–رازِ تو فاش می‌کنم صبر نماند بیش از این

غزل شمارهٔ 1832–مانده شده‌ست گوش من از پی انتظار آن

غزل شمارهٔ 1833–آمده‌ام به عذر تو ای طرب و قرار جان

غزل شمارهٔ 1834–عید نمای عید را ای تو هلال عید من

غزل شمارهٔ 1835–گرم درآ و دم مده ساقی بردبار من

غزل شمارهٔ 1836–باز بهار می کشد زندگی از بهار من

غزل شمارهٔ 1837–یا رب من بدانمی‌چیست مراد یار من

Lord, would that I knew what is the desire of my Beloved; He has barred my road of escape, robbed me of my heart and my repose.

غزل شمارهٔ 1838–چند گریزی ای قمر هر طرفی ز کوی من

غزل شمارهٔ 1839–واقعه‌ای بدیده‌ام لایق لطف و آفرین

غزل شمارهٔ 1840–مطرب خوش نوای من عشق نواز همچنین

غزل شمارهٔ 1841–تا چه خیال بسته‌ای ای بت بدگمان من

غزل شمارهٔ 1842–چهره شرمگین تو بستد شرمگان من

غزل شمارهٔ 1843–دوش چه خورده‌ای دلا راست بگو نهان مکن

غزل شمارهٔ 2147–چیست که هر دمی چنین می‌کشدم به سوی او

غزل شمارهٔ 2148–جان و سر تو ای پسر نیست کسی به پای تو

غزل شمارهٔ 2149–ای تو خموش پرسخن چیست خبر بیا بگو

غزل شمارهٔ 2150–عید نمی‌دهد فرح بی‌نظر هلال تو

غزل شمارهٔ 2151–در سفر هوای تو بی‌خبرم به جان تو

غزل شمارهٔ 2152–سخت خوش است چشم تو و آن رخ گلفشان تو

غزل شمارهٔ 2153–ای تو امان هر بلا، ما همه در امان تو

غزل شمارهٔ 2154–هین کژ و راست می‌روی باز چه خورده‌ای بگو

غزل شمارهٔ 2155–کی ز جهان برون شود جزو جهان هله بگو

Say, how shall a part of the world depart from the world? How shall moisture escape from water, one leap from two?

غزل شمارهٔ 2156–سیمبرا ز سیم تو سیمبرم به جان تو

غزل شمارهٔ 2157–سنگ شکاف می‌کند در هوس لقای تو

The rock splits open in yearning to encounter you; the soul beats wing and pinion in the joy of your air.

غزل شمارهٔ 2158–من که ستیزه روترم در طلب لقای تو

غزل شمارهٔ 2159–باده چو هست ای صنم بازمگیر و نی مگو

غزل شمارهٔ 2263–یا قمرا لوعه للقمرین سکن

غزل شمارهٔ 2285–یا رجلا حصیده مجبنه و مبخله

غزل شمارهٔ 2286–ای تو برای آبرو آب حیات ریخته

غزل شمارهٔ 2287–آمد یار و بر کفش جام میی چو مشعله

غزل شمارهٔ 2288–شحنه عشق می‌کشد از دو جهان مصادره

غزل شمارهٔ 2289–دایم پیش خود نهی آینه را هرآینه

غزل شمارهٔ 2423–یا رشا فدیته من زمن رایته

غزل شمارهٔ 2424–هل طربا لعاشق وافقه زمانه

غزل شمارهٔ 2464–هر طربی که در جهان گشت ندیم کهتری

غزل شمارهٔ 2465–آمده‌ای که راز من بر همگان بیان کنی

You have come in order to expound my secret to all, to reveal and indicate that signless king.

غزل شمارهٔ 2466–ای که به لطف و دلبری از دو جهان زیاده‌ای

غزل شمارهٔ 2467–کعبه طواف می‌کند بر سر کوی یک بتی

غزل شمارهٔ 2468–نیست به جز دوام جان ز اهل دلان روایتی

غزل شمارهٔ 2469–آه خجسته ساعتی که صنما به من رسی

غزل شمارهٔ 2470–جان به فدای عاشقان خوش هوسی است عاشقی

غزل شمارهٔ 2471–سوخت یکی جهان به غم آتش غم پدید نی

غزل شمارهٔ 2472–چشم تو خواب می‌رود یا که تو ناز می‌کنی

غزل شمارهٔ 2473–آب تو ده گسسته را در دو جهان سقا توی

غزل شمارهٔ 2474–ریگ ز آب سیر شد من نشدم زهی زهی

The sand has become satiated with the water; I have not become, bravo! No string in this world is there to fit my long bow.

غزل شمارهٔ 2475–باز ترش شدی مگر یار دگر گزیده‌ای