غزل شمارهٔ 2471
Toggle stanza 1سوخت یکی جهان به غم آتش غم پدید نی
11
سوخت یکی جهان به غم آتش غم پدید نی
صورت این طلسم را هیچ کسی بدید نی
22
میکشدم به هر طرف قوت کهربای او
ای عجبا بدید کس آنک مرا کشید نی
33
هست سماع چنگ نی هست شراب رنگ نی
صد قدح است بر قدح آنک قدح چشید نی
44
عشق قرابه باز و من در کف او چو شیشهای
شیشه شکست زیر پا پای کسی خلید نی
55
در قدم روندگان شیخ و مرید بیعدد
در نفس یگانگی شیخ نه و مرید نی
66
آنک میان مردمان شهره شد و حدیث شد
سایه بایزید بد مایه بایزید نی
77
مژده دهید عاشقان عید وصال می رسد
ز آنک ندید هیچ کس خود رمضان و عید نی