آڈیوز

صداکار افسر آریا کی آڈیوز میں حافظ کی کتاب غزلیات

یہ صفحہ صرف صداکار افسر آریا کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

359نظمیں359آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 222از سرِ کویِ تو هر کو به ملالت برود

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 222

آڈیو

غزل شمارهٔ 223هرگزم نقشِ تو از لوحِ دل و جان نَرَوَد

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 223

آڈیو

غزل شمارهٔ 224خوشا دلی که مدام از پِی نظر نرود

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 224

آڈیو

غزل شمارهٔ 225ساقی حدیثِ سرو و گل و لاله می‌رود

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 225

آڈیو

غزل شمارهٔ 226ترسم که اشک در غمِ ما پرده‌در شود

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 226

آڈیو

غزل شمارهٔ 227گر چه بر واعظِ شهر این سخن آسان نشود

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 227

آڈیو

غزل شمارهٔ 229بخت از دهانِ دوست نشانم نمی‌دهد

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 229

آڈیو

غزل شمارهٔ 230اگر به بادهٔ مُشکین دلم کشد، شاید

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 230

آڈیو

غزل شمارهٔ 233دست از طلب ندارم تا کامِ من برآید

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 233

آڈیو

غزل شمارهٔ 234چو آفتاب مِی از مشرقِ پیاله برآید

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 234

آڈیو

غزل شمارهٔ 235زهی خجسته زمانی که یار بازآید

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 235

آڈیو

غزل شمارهٔ 236اگر آن طایرِ قدسی ز دَرَم بازآید

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 236

آڈیو

غزل شمارهٔ 237نفس برآمد و کام از تو بر نمی‌آید

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 237

آڈیو

غزل شمارهٔ 238جهان بر ابرویِ عید از هِلال وَسمه کشید

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 238

آڈیو

غزل شمارهٔ 239رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 239

آڈیو

غزل شمارهٔ 240ابرِ آذاری برآمد بادِ نوروزی وزید

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 240

آڈیو

غزل شمارهٔ 241معاشران ز حریفِ شبانه یاد آرید

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 241

آڈیو

غزل شمارهٔ 242بیا که رایتِ منصورِ پادشاه رسید

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 242

آڈیو

غزل شمارهٔ 243بویِ خوشِ تو هر که ز بادِ صبا شنید

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 243

آڈیو

غزل شمارهٔ 245الا ای طوطیِ گویا‌یِ اسرار!

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 245

آڈیو

غزل شمارهٔ 246عید است و آخِرِ گُل و یاران در انتظار

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 246

آڈیو

غزل شمارهٔ 247صبا ز منزلِ جانان گذر دریغ مدار

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 247

آڈیو

غزل شمارهٔ 248ای صبا نَکهَتی از کویِ فُلانی به من آر

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 248

آڈیو

غزل شمارهٔ 249ای صبا نَکهَتی از خاکِ رَهِ یار بیار

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 249

آڈیو

غزل شمارهٔ 250روی بِنْمای و وجودِ خودم از یاد بِبَر

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 250

آڈیو

غزل شمارهٔ 251شبِ وصل است و طی شد نامهٔ هَجر

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 251

آڈیو

غزل شمارهٔ 252گر بُوَد عمر، به میخانه رَسَم بارِ دِگَر

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 252

آڈیو

غزل شمارهٔ 253ای خُرَّم از فروغِ رُخَت لاله زارِ عمر

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 253

آڈیو

غزل شمارهٔ 254دیگر ز شاخِ سروِ سَهی بلبلِ صبور

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 254

آڈیو

غزل شمارهٔ 256نصیحتی کُنَمَت بشنو و بهانه مَگیر

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 256

آڈیو

غزل شمارهٔ 257روی بِنْما و مرا گو که ز جان دل برگیر

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 257

آڈیو

غزل شمارهٔ 258هزار شُکر که دیدم به کامِ خویشت باز

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 258

آڈیو

غزل شمارهٔ 259منم که دیده به دیدارِ دوست کردم باز

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 259

آڈیو

غزل شمارهٔ 260ای سروِ نازِ حُسن که خوش می‌روی به ناز

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 260

آڈیو

غزل شمارهٔ 261درآ که در دلِ خسته، توان درآید باز

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 261

آڈیو

غزل شمارهٔ 262حالِ خونین دلان که گوید باز؟

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 262

آڈیو

غزل شمارهٔ 263بیا و کَشتیِ ما در شَطِ شراب انداز

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 263

آڈیو

غزل شمارهٔ 264خیز و در کاسهٔ زر آبِ طَرَبناک انداز

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 264

آڈیو

غزل شمارهٔ 265برنیامد از تمنّایِ لَبَت کامم هنوز

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 265

آڈیو

غزل شمارهٔ 267ای صبا گر بُگذری بر ساحلِ رودِ اَرَس

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 267

آڈیو

غزل شمارهٔ 269دلا، رَفیقِ سفر بختِ نیکخواهت بس

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 269

آڈیو

غزل شمارهٔ 271دارم از زلفِ سیاهش گِلِه چندان که مَپُرس

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 271

آڈیو

غزل شمارهٔ 272باز آی و دلِ تنگِ مرا مونس جان باش

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 272

آڈیو

غزل شمارهٔ 273اگر رفیقِ شفیقی، درست پیمان باش

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 273

آڈیو

غزل شمارهٔ 274به دورِ لاله، قدح گیر و بی‌ریا می‌باش

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 274

آڈیو

غزل شمارهٔ 275صوفی گُلی بچین و مُرَقَّع به خار بخش

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 275

آڈیو

غزل شمارهٔ 276باغبان گر پنج‌روزی صحبتِ گل بایدش

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 276

آڈیو

غزل شمارهٔ 277فکرِ بلبل همه آن است که گُل شد یارش

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 277

آڈیو

غزل شمارهٔ 278شرابِ تلخ می‌خواهم که مردافکن بُوَد زورش

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 278

آڈیو

غزل شمارهٔ 279خوشا شیراز و وضعِ بی‌مثالش

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 279

آڈیو

نظمیں

غزل شمارهٔ 222–از سرِ کویِ تو هر کو به ملالت برود

غزل شمارهٔ 223–هرگزم نقشِ تو از لوحِ دل و جان نَرَوَد

غزل شمارهٔ 224–خوشا دلی که مدام از پِی نظر نرود

غزل شمارهٔ 225–ساقی حدیثِ سرو و گل و لاله می‌رود

غزل شمارهٔ 226–ترسم که اشک در غمِ ما پرده‌در شود

غزل شمارهٔ 227–گر چه بر واعظِ شهر این سخن آسان نشود

غزل شمارهٔ 229–بخت از دهانِ دوست نشانم نمی‌دهد

غزل شمارهٔ 230–اگر به بادهٔ مُشکین دلم کشد، شاید

غزل شمارهٔ 233–دست از طلب ندارم تا کامِ من برآید

غزل شمارهٔ 234–چو آفتاب مِی از مشرقِ پیاله برآید

غزل شمارهٔ 235–زهی خجسته زمانی که یار بازآید

غزل شمارهٔ 236–اگر آن طایرِ قدسی ز دَرَم بازآید

غزل شمارهٔ 237–نفس برآمد و کام از تو بر نمی‌آید

غزل شمارهٔ 238–جهان بر ابرویِ عید از هِلال وَسمه کشید

غزل شمارهٔ 239–رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید

غزل شمارهٔ 240–ابرِ آذاری برآمد بادِ نوروزی وزید

غزل شمارهٔ 241–معاشران ز حریفِ شبانه یاد آرید

غزل شمارهٔ 242–بیا که رایتِ منصورِ پادشاه رسید

غزل شمارهٔ 243–بویِ خوشِ تو هر که ز بادِ صبا شنید

غزل شمارهٔ 245–الا ای طوطیِ گویا‌یِ اسرار!

غزل شمارهٔ 246–عید است و آخِرِ گُل و یاران در انتظار

غزل شمارهٔ 247–صبا ز منزلِ جانان گذر دریغ مدار

غزل شمارهٔ 248–ای صبا نَکهَتی از کویِ فُلانی به من آر

غزل شمارهٔ 249–ای صبا نَکهَتی از خاکِ رَهِ یار بیار

غزل شمارهٔ 250–روی بِنْمای و وجودِ خودم از یاد بِبَر

غزل شمارهٔ 251–شبِ وصل است و طی شد نامهٔ هَجر

غزل شمارهٔ 252–گر بُوَد عمر، به میخانه رَسَم بارِ دِگَر

غزل شمارهٔ 253–ای خُرَّم از فروغِ رُخَت لاله زارِ عمر

غزل شمارهٔ 254–دیگر ز شاخِ سروِ سَهی بلبلِ صبور

غزل شمارهٔ 256–نصیحتی کُنَمَت بشنو و بهانه مَگیر

غزل شمارهٔ 257–روی بِنْما و مرا گو که ز جان دل برگیر

غزل شمارهٔ 258–هزار شُکر که دیدم به کامِ خویشت باز

غزل شمارهٔ 259–منم که دیده به دیدارِ دوست کردم باز

غزل شمارهٔ 260–ای سروِ نازِ حُسن که خوش می‌روی به ناز

غزل شمارهٔ 261–درآ که در دلِ خسته، توان درآید باز

غزل شمارهٔ 262–حالِ خونین دلان که گوید باز؟

غزل شمارهٔ 263–بیا و کَشتیِ ما در شَطِ شراب انداز

غزل شمارهٔ 264–خیز و در کاسهٔ زر آبِ طَرَبناک انداز

غزل شمارهٔ 265–برنیامد از تمنّایِ لَبَت کامم هنوز

غزل شمارهٔ 267–ای صبا گر بُگذری بر ساحلِ رودِ اَرَس

غزل شمارهٔ 269–دلا، رَفیقِ سفر بختِ نیکخواهت بس

غزل شمارهٔ 271–دارم از زلفِ سیاهش گِلِه چندان که مَپُرس

غزل شمارهٔ 272–باز آی و دلِ تنگِ مرا مونس جان باش

غزل شمارهٔ 273–اگر رفیقِ شفیقی، درست پیمان باش

غزل شمارهٔ 274–به دورِ لاله، قدح گیر و بی‌ریا می‌باش

غزل شمارهٔ 275–صوفی گُلی بچین و مُرَقَّع به خار بخش

غزل شمارهٔ 276–باغبان گر پنج‌روزی صحبتِ گل بایدش

غزل شمارهٔ 277–فکرِ بلبل همه آن است که گُل شد یارش

غزل شمارهٔ 278–شرابِ تلخ می‌خواهم که مردافکن بُوَد زورش

غزل شمارهٔ 279–خوشا شیراز و وضعِ بی‌مثالش

نظمیں

غزل شمارهٔ 222–از سرِ کویِ تو هر کو به ملالت برود

غزل شمارهٔ 223–هرگزم نقشِ تو از لوحِ دل و جان نَرَوَد

غزل شمارهٔ 224–خوشا دلی که مدام از پِی نظر نرود

غزل شمارهٔ 225–ساقی حدیثِ سرو و گل و لاله می‌رود

غزل شمارهٔ 226–ترسم که اشک در غمِ ما پرده‌در شود

غزل شمارهٔ 227–گر چه بر واعظِ شهر این سخن آسان نشود

غزل شمارهٔ 229–بخت از دهانِ دوست نشانم نمی‌دهد

غزل شمارهٔ 230–اگر به بادهٔ مُشکین دلم کشد، شاید

غزل شمارهٔ 233–دست از طلب ندارم تا کامِ من برآید

غزل شمارهٔ 234–چو آفتاب مِی از مشرقِ پیاله برآید

غزل شمارهٔ 235–زهی خجسته زمانی که یار بازآید

غزل شمارهٔ 236–اگر آن طایرِ قدسی ز دَرَم بازآید

غزل شمارهٔ 237–نفس برآمد و کام از تو بر نمی‌آید

غزل شمارهٔ 238–جهان بر ابرویِ عید از هِلال وَسمه کشید

غزل شمارهٔ 239–رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید

غزل شمارهٔ 240–ابرِ آذاری برآمد بادِ نوروزی وزید

غزل شمارهٔ 241–معاشران ز حریفِ شبانه یاد آرید

غزل شمارهٔ 242–بیا که رایتِ منصورِ پادشاه رسید

غزل شمارهٔ 243–بویِ خوشِ تو هر که ز بادِ صبا شنید

غزل شمارهٔ 245–الا ای طوطیِ گویا‌یِ اسرار!

غزل شمارهٔ 246–عید است و آخِرِ گُل و یاران در انتظار

غزل شمارهٔ 247–صبا ز منزلِ جانان گذر دریغ مدار

غزل شمارهٔ 248–ای صبا نَکهَتی از کویِ فُلانی به من آر

غزل شمارهٔ 249–ای صبا نَکهَتی از خاکِ رَهِ یار بیار

غزل شمارهٔ 250–روی بِنْمای و وجودِ خودم از یاد بِبَر

غزل شمارهٔ 251–شبِ وصل است و طی شد نامهٔ هَجر

غزل شمارهٔ 252–گر بُوَد عمر، به میخانه رَسَم بارِ دِگَر

غزل شمارهٔ 253–ای خُرَّم از فروغِ رُخَت لاله زارِ عمر

غزل شمارهٔ 222از سرِ کویِ تو هر کو به ملالت برود

غزل شمارهٔ 223هرگزم نقشِ تو از لوحِ دل و جان نَرَوَد

غزل شمارهٔ 224خوشا دلی که مدام از پِی نظر نرود

غزل شمارهٔ 225ساقی حدیثِ سرو و گل و لاله می‌رود

غزل شمارهٔ 226ترسم که اشک در غمِ ما پرده‌در شود

غزل شمارهٔ 227گر چه بر واعظِ شهر این سخن آسان نشود

غزل شمارهٔ 229بخت از دهانِ دوست نشانم نمی‌دهد

غزل شمارهٔ 230اگر به بادهٔ مُشکین دلم کشد، شاید

غزل شمارهٔ 233دست از طلب ندارم تا کامِ من برآید

غزل شمارهٔ 234چو آفتاب مِی از مشرقِ پیاله برآید

غزل شمارهٔ 235زهی خجسته زمانی که یار بازآید

غزل شمارهٔ 236اگر آن طایرِ قدسی ز دَرَم بازآید

غزل شمارهٔ 237نفس برآمد و کام از تو بر نمی‌آید

غزل شمارهٔ 238جهان بر ابرویِ عید از هِلال وَسمه کشید

غزل شمارهٔ 239رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید

غزل شمارهٔ 240ابرِ آذاری برآمد بادِ نوروزی وزید

غزل شمارهٔ 241معاشران ز حریفِ شبانه یاد آرید

غزل شمارهٔ 242بیا که رایتِ منصورِ پادشاه رسید

غزل شمارهٔ 243بویِ خوشِ تو هر که ز بادِ صبا شنید

غزل شمارهٔ 245الا ای طوطیِ گویا‌یِ اسرار!

غزل شمارهٔ 246عید است و آخِرِ گُل و یاران در انتظار

غزل شمارهٔ 247صبا ز منزلِ جانان گذر دریغ مدار

غزل شمارهٔ 248ای صبا نَکهَتی از کویِ فُلانی به من آر

غزل شمارهٔ 249ای صبا نَکهَتی از خاکِ رَهِ یار بیار

غزل شمارهٔ 250روی بِنْمای و وجودِ خودم از یاد بِبَر

غزل شمارهٔ 251شبِ وصل است و طی شد نامهٔ هَجر

غزل شمارهٔ 252گر بُوَد عمر، به میخانه رَسَم بارِ دِگَر

غزل شمارهٔ 253ای خُرَّم از فروغِ رُخَت لاله زارِ عمر

غزل شمارهٔ 254دیگر ز شاخِ سروِ سَهی بلبلِ صبور

غزل شمارهٔ 256نصیحتی کُنَمَت بشنو و بهانه مَگیر

غزل شمارهٔ 257روی بِنْما و مرا گو که ز جان دل برگیر

غزل شمارهٔ 258هزار شُکر که دیدم به کامِ خویشت باز

غزل شمارهٔ 259منم که دیده به دیدارِ دوست کردم باز

غزل شمارهٔ 260ای سروِ نازِ حُسن که خوش می‌روی به ناز

غزل شمارهٔ 261درآ که در دلِ خسته، توان درآید باز

غزل شمارهٔ 262حالِ خونین دلان که گوید باز؟

غزل شمارهٔ 263بیا و کَشتیِ ما در شَطِ شراب انداز

غزل شمارهٔ 264خیز و در کاسهٔ زر آبِ طَرَبناک انداز

غزل شمارهٔ 265برنیامد از تمنّایِ لَبَت کامم هنوز

غزل شمارهٔ 267ای صبا گر بُگذری بر ساحلِ رودِ اَرَس

غزل شمارهٔ 269دلا، رَفیقِ سفر بختِ نیکخواهت بس

غزل شمارهٔ 271دارم از زلفِ سیاهش گِلِه چندان که مَپُرس

غزل شمارهٔ 272باز آی و دلِ تنگِ مرا مونس جان باش

غزل شمارهٔ 273اگر رفیقِ شفیقی، درست پیمان باش

غزل شمارهٔ 274به دورِ لاله، قدح گیر و بی‌ریا می‌باش

غزل شمارهٔ 275صوفی گُلی بچین و مُرَقَّع به خار بخش

غزل شمارهٔ 276باغبان گر پنج‌روزی صحبتِ گل بایدش

غزل شمارهٔ 277فکرِ بلبل همه آن است که گُل شد یارش

غزل شمارهٔ 278شرابِ تلخ می‌خواهم که مردافکن بُوَد زورش

غزل شمارهٔ 279خوشا شیراز و وضعِ بی‌مثالش

غزل شمارهٔ 222از سرِ کویِ تو هر کو به ملالت برود

غزل شمارهٔ 223هرگزم نقشِ تو از لوحِ دل و جان نَرَوَد

غزل شمارهٔ 224خوشا دلی که مدام از پِی نظر نرود

غزل شمارهٔ 225ساقی حدیثِ سرو و گل و لاله می‌رود

غزل شمارهٔ 226ترسم که اشک در غمِ ما پرده‌در شود

غزل شمارهٔ 227گر چه بر واعظِ شهر این سخن آسان نشود

غزل شمارهٔ 229بخت از دهانِ دوست نشانم نمی‌دهد

غزل شمارهٔ 230اگر به بادهٔ مُشکین دلم کشد، شاید

غزل شمارهٔ 233دست از طلب ندارم تا کامِ من برآید

غزل شمارهٔ 234چو آفتاب مِی از مشرقِ پیاله برآید

غزل شمارهٔ 235زهی خجسته زمانی که یار بازآید

غزل شمارهٔ 236اگر آن طایرِ قدسی ز دَرَم بازآید

غزل شمارهٔ 237نفس برآمد و کام از تو بر نمی‌آید

غزل شمارهٔ 238جهان بر ابرویِ عید از هِلال وَسمه کشید

غزل شمارهٔ 239رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید

غزل شمارهٔ 240ابرِ آذاری برآمد بادِ نوروزی وزید

غزل شمارهٔ 241معاشران ز حریفِ شبانه یاد آرید

غزل شمارهٔ 242بیا که رایتِ منصورِ پادشاه رسید

غزل شمارهٔ 243بویِ خوشِ تو هر که ز بادِ صبا شنید

غزل شمارهٔ 245الا ای طوطیِ گویا‌یِ اسرار!

غزل شمارهٔ 246عید است و آخِرِ گُل و یاران در انتظار

غزل شمارهٔ 247صبا ز منزلِ جانان گذر دریغ مدار

غزل شمارهٔ 248ای صبا نَکهَتی از کویِ فُلانی به من آر

غزل شمارهٔ 249ای صبا نَکهَتی از خاکِ رَهِ یار بیار

غزل شمارهٔ 250روی بِنْمای و وجودِ خودم از یاد بِبَر

غزل شمارهٔ 251شبِ وصل است و طی شد نامهٔ هَجر

غزل شمارهٔ 252گر بُوَد عمر، به میخانه رَسَم بارِ دِگَر

غزل شمارهٔ 253ای خُرَّم از فروغِ رُخَت لاله زارِ عمر

غزل شمارهٔ 254دیگر ز شاخِ سروِ سَهی بلبلِ صبور

غزل شمارهٔ 256نصیحتی کُنَمَت بشنو و بهانه مَگیر