شیخ محمود شبستری»سعادت نامه»باب دوم»فصل هفتم»بخش 2 - عین الیقینبخش 2 - عین الیقینشاعر: شیخ محمود شبستریوزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)صنف: مثنویآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںنیست مفهوم هیچ یک موقوفبر کسی جز حقیقت موصوف2نقل کریںبه حقیقی از این لقب کردندهفت دیدند چونکه بشمردند3نقل کریںوانکه معنی در او ندید نهفتنام این نَعْتها وجودی گفت4نقل کریںبوالحسن اشعری که هشت شمردچونکه نعت بقا در او آورد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظماین صفتهای هفت گانه که رفتدائماً ذات را بود هر هفتشیخ محمود شبستری»سعادت نامه»فصل هفتم»بخش 1 - الفصل السابع فی حقیقة صفاته تعالی علم الیقیناگلی نظماین همه بحثهای لفظی بودورنه در اصل نیست گفت و شنودشیخ محمود شبستری»سعادت نامه»فصل هفتم»بخش 3 - حق الیقینماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظماین صفتهای هفت گانه که رفتدائماً ذات را بود هر هفتشیخ محمود شبستری»سعادت نامه»فصل هفتم»بخش 1 - الفصل السابع فی حقیقة صفاته تعالی علم الیقین
اگلی نظماین همه بحثهای لفظی بودورنه در اصل نیست گفت و شنودشیخ محمود شبستری»سعادت نامه»فصل هفتم»بخش 3 - حق الیقین
