بخش 57 - اشارت به خرابات

شاعر: شیخ محمود شبستری

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

صنف: مثنوی

صداکار: فاطمه زندی

خراباتی شدن از خود رهایی است

خودی کفر است ور خود پارسایی است

نشانی داده‌اندت از خرابات

که «التوحید اسقاط الاضافات»

خرابات از جهان بی‌مثالی است

مقام عاشقان لاابالی است

خرابات آشیان مرغ جان است

خرابات آستان لامکان است

خراباتی خراب اندر خراب است

که در صحرای او عالم سراب است

خراباتی است بی حد و نهایت

نه آغازش کسی دیده نه غایت

اگر صد سال در وی می‌شتابی

نه کس را و نه خود را بازیابی

گروهی اندر او بی پا و بی سر

همه نه مؤمن و نه نیز کافر

شراب بیخودی در سر گرفته

به ترک جمله خیر و شر گرفته

1010

شرابی خورده هر یک بی‌لب و کام

فراغت یافته از ننگ و از نام

1111

حدیث و ماجرای شطح و طامات

خیال خلوت و نور کرامات

1212

به بوی دردیی از دست داده

ز ذوق نیستی مست اوفتاده

1313

عصا و رکوه و تسبیح و مسواک

گرو کرده به دردی جمله را پاک

1414

میان آب و گل افتان و خیزان

به جای اشک خون از دیده ریزان

1515

گهی از سرخوشی در عالم ناز

شده چون شاطران گردن افراز

1616

گهی از روسیاهی رو به دیوار

گهی از سرخ‌رویی بر سر دار

1717

گهی اندر سماع از شوق جانان

شده بی پا و سر چون چرخ گردان

1818

به هر نغمه که از مطرب شنیده

بدو وجدی از آن عالم رسیده

1919

سماع جان نه آخر صوت و حرف است

که در هر پرده‌ای سری شگرف است

2020

ز سر بیرون کشیده دلق ده تو

مجرد گشته از هر رنگ و هر بو

2121

فرو شسته بدان صاف مروق

همه رنگ سیاه و سبز و ازرق

2222

یکی پیمانه خورده از می صاف

شده زان صوفی صافی ز اوصاف

2323

به مژگان خاک مزبل پاک رفته

ز هر چ آن دیده از صد یک نگفته

2424

گرفته دامن رندان خمار

ز شیخی و مریدی گشته بیزار

2525

چه شیخی و مریدی این چه قید است

چه جای زهد و تقوی این چه شید است

2626

اگر روی تو باشد در که و مه

بت و زنار و ترسایی تو را به

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور