صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سنایی
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 412

غزل شمارهٔ 412

شاعر: سنایی

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

قافیہ: اهداری

صنف: غزل

Toggle stanza 1
1

ای آنکه رخ چو ماه داری

رخسارهٔ من چو کاه داری

2

آیین دل سمنبران را

بر سیم ز سیب جاه داری

3

بر عرصهٔ شطرنج خوبی

از لطف هزار شاه داری

4

در مجمع خیل خوبرویان

چون یوسف پیشگاه داری

5

هر لحظه رهی دگر نمایی

برگوی که چند راه داری

6

در شوخی دست برد خواهی

کز خوبی دستگاه داری

7

گر قتل سناییت گناهست

دانم که بسی گناه داری

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

روی چو ماه داری زلف سیاه داری

بر سرو ماه داری بر سر کلاه داری

سنایی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 411

اگلی نظم

انصاف بده که نیک یاری

زو هیچ مگو که خوش نگاری

سنایی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 413

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور