صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سنایی
  2. »دیوان اشعار
  3. »قصاید
  4. »قصیدهٔ شمارهٔ 121

قصیدهٔ شمارهٔ 121

شاعر: سنایی

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

قافیہ: ازکنیم

صنف: قصیده

Toggle stanza 1
1

خیز تا خود ز عقل باز کنیم

در میدان عشق باز کنیم

2

یوسف چاه را به دولت دوست

در چه صد هزار باز کنیم

3

در قمار وقار بنشینیم

خویشتن جبرییل ساز کنیم

4

هر چه شیب و فراز پردهٔ ماست

خاک بر شیب و بر فراز کنیم

5

ز بر و زیر چرخ هرزه زنیم

آن به از هر دو احتراز کنیم

6

جان کبکی برون کنیم از تن

خویشتن جان شاهباز کنیم

7

به خرابات روح در تازیم

در به روی خرد فراز کنیم

8

آه را از برای زنده دلی

ملک‌الموت جان آز کنیم

9

ناز را از برای پخته شدن

هیزم آتش نیاز کنیم

10

با نیازیم تا همه ماییم

چون همه او شدیم ناز کنیم

11

آلت عشرت ظریفان را

آفت عقل عشوه ساز کنیم

12

خم زلفین خوبرویان را

حجرهٔ روز های راز کنیم

13

در زمین بی زمین سجود بریم

در جهان بی‌جهان نماز کنیم

14

سه شراب حقیقتی بخوریم

چار تکبیر بر مجاز کنیم

15

از سنایی مگر سنایی را

به یکی باده درد باز کنیم

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

تا کی دم از علایق و طبع فلک زنیم

تا کی مثل ز جوهر دیو و ملک زنیم

سنایی»دیوان اشعار»قصاید»قصیدهٔ شمارهٔ 120

اگلی نظم

گاه رزم آمد بیا تا عزم زی میدان کنیم

مرد عشق آمد بیا تا گرد او جولان کنیم

سنایی»دیوان اشعار»قصاید»قصیدهٔ شمارهٔ 122

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور