صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سنایی
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 302

غزل شمارهٔ 302

شاعر: سنایی

وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

قافیہ: ارتمکن

صنف: غزل

Toggle stanza 1
1

خانهٔ طامات عمارت مکن

کعبهٔ آفاق زیارت مکن

2

نامهٔ تلبیس نهفته مخوان

جامهٔ ناموس قضاوت (قصارت) مکن

3

قاعدهٔ کار زمانه بدان

هر چه کنی جز به بصارت مکن

4

سر به خرابات خرابی در آر

صومعه را هیچ عمارت مکن

5

چون همه سرمایهٔ تو مفلسی‌ست

در ره افلاس تجارت مکن

6

چون تو مخنث شدی اندر روش

قصهٔ معراج عبارت مکن

7

تا نشوی در دین قلاش‌وار

خرقهٔ قلاشان غارت مکن

8

عمر به شادی چو سنایی گذار

کار به سستی و حقارت مکن

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

ساقیا! مستان خواب‌آلوده را بیدار کن

از فروغ باده، رنگِ رویشان گلنار کن

سنایی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 301

اگلی نظم

قومی که به افلاس گراید دل ایشان

جز کوی حقیقت نبود منزل ایشان

سنایی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 303

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور