غزل شمارهٔ 250

شاعر: سنایی

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: ایتوکشم

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 1

صنف: غزل

صداکار: عندلیب

من که باشم که به تن رخت وفای تو کشم؟

دیده حمال کنم بار جفای تو کشم؟

ملک الموت جفای تو ز من جان ببرد

چون به دل بار سرافیل وفای تو کشم

چه کند عرش که او غاشیهٔ من نکشد؟

چون به جان غاشیهٔ حکم و رضای تو کشم

چون زنان رشک برند ایمنی و عافیتی

بر بلایی که به جای تو برای تو کشم

نچشم ور بچشم باده ز دست تو چشم

نکشم ور بکشم طعنه برای تو کشم

گر خورم باده به یاد کف دست تو خورم

ور کِشم سرمه ز خاک کف پای تو کشم

جز هوا نسپرم آن گه که هوای تو کنم

جز وفا نشمرم آن گه که جفای تو کشم

بوی جان آیدم آن گه که حدیث تو کنم

شاخ عز رویدم آن گه که بلای تو کشم

به خدای ار تو به دین و خردم قصد کنی

هر دو را گوش گرفته به سرای تو کشم

1010

ور تو با من به تن و جان و دلم حکم کنی

هر سه را رقص کنان پیش هوای تو کشم

1111

من خود از نسبت عشق تو سنایی شده‌ام

کی توانم که خطی گرد ثنای تو کشم؟

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

مهر رخسار تو دارم که جفای تو کشم

لطف بالای تو بینم که بلای تو کشم

جامیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 343

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور