غزل شمارهٔ 226

شاعر: سنایی

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

قافیہ: رماندهام

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 1

صنف: غزل

صداکار: عندلیب

بستهٔ یار قلندر مانده‌ام

زان دو چشمش مست و کافر مانده‌ام

تا همه رویست یارم همچو گل

من همه دیده چو عبهر مانده‌ام

بر دم مار آمدم ناگاه پای

زان چو کژدم دست بر سر مانده‌ام

در هوای عشق و بند زلف او

هم معطل هم معطر مانده‌ام

بر امید آن دوتا مشکین رسن

پای تا سر همچو چنبر مانده‌ام

چنگ در زنجیر زلفینش زدم

لاجرم چون حلقه بر در مانده‌ام

دورم از تو تا به روزی چشم و دل

در میان آب و آذر مانده‌ام

از خیال او و اشک خود مقیم

دیده در خورشید و اختر مانده‌ام

هم ز چشمت وز دلت کز چشم و دل

اندر آبان و در آذر مانده‌ام

1010

دخل و خرج روز شب را در میان

در سیه رویی چو دفتر مانده‌ام

1111

افسری ننهاد ز آتش بر سرم

تا چنین نی خشک و نی تر مانده‌ام

1212

سالها شد تا از آن آتش چو شمع

مرده فرق و زنده افسر مانده‌ام

1313

مفلس و مخلص منم زیرا مرا

دل نماند و من ز دلبر مانده‌ام

1414

عیسی اندر آسمان خر با زمین

من نه با عیسی نه با خر مانده‌ام

1515

بی منست او تا سنایی با منست

با سنایی زین قبل درمانده‌ام

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

عاشقم بیچاره ام درمانده ام

بی دل و بی دین ز دلبر مانده ام

جامیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 648

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور