سنایی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 227غزل شمارهٔ 227شاعر: سناییوزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیہ: وختمصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںتا بر آن روی چو ماه آموختمعالمی بر خویشتن بفروختم22نقل کریںپاره کرده پردهٔ صبر و صلاحدیدهٔ عقل و بصر بردوختم33نقل کریںرایت عشق از فلک بفراختمتا چراغ وصل را فروختم44نقل کریںبا بت آتش رخ اندر ساختمخرمن طاعت به آتش سوختم55نقل کریںاسب در میدان وصلش تاختمکعبهٔ وصلش ز هجران توختم66نقل کریںجامهٔ عفت برون انداختمرندی و ناراستی آموختم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمبستهٔ یار قلندر ماندهامزان دو چشمش مست و کافر ماندهامسنایی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 226اگلی نظماز همت عشق بافتوحمپا بستهٔ عشق بلفتوحمسنایی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 228◆آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمبستهٔ یار قلندر ماندهامزان دو چشمش مست و کافر ماندهامسنایی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 226
