سنایی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 227غزل شمارهٔ 227شاعر: سناییوزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیہ: وختمصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںتا بر آن روی چو ماه آموختمعالمی بر خویشتن بفروختم2نقل کریںپاره کرده پردهٔ صبر و صلاحدیدهٔ عقل و بصر بردوختم3نقل کریںرایت عشق از فلک بفراختمتا چراغ وصل را فروختم4نقل کریںبا بت آتش رخ اندر ساختمخرمن طاعت به آتش سوختم5نقل کریںاسب در میدان وصلش تاختمکعبهٔ وصلش ز هجران توختم6نقل کریںجامهٔ عفت برون انداختمرندی و ناراستی آموختم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمبستهٔ یار قلندر ماندهامزان دو چشمش مست و کافر ماندهامسنایی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 226اگلی نظماز همت عشق بافتوحمپا بستهٔ عشق بلفتوحمسنایی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 228آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمبستهٔ یار قلندر ماندهامزان دو چشمش مست و کافر ماندهامسنایی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 226
