سنایی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 228غزل شمارهٔ 228شاعر: سناییوزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیہ: وحمصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںاز همت عشق بافتوحمپا بستهٔ عشق بلفتوحم22نقل کریںبربود ز بوی زلف عقلمبفزود ز آب روی روحم33نقل کریںاز موی سیاه اوست شامموز روی نکوی او صبوحم44نقل کریںیک بوسه ازو بیافتم بسآن بود ز عشق او فتوحم55نقل کریںزان بوسهٔ همچو آب حیواناکنون نه سناییم که نوحم66نقل کریںنی نی که برفت نوح آخرمن نوح نیم که روح روحم77نقل کریںآن روز گریخت از سناییآن توبه که گفت من نصوحم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمتا بر آن روی چو ماه آموختمعالمی بر خویشتن بفروختمسنایی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 227اگلی نظمدگر بار ای مسلمانان به قلاشی در افتادمبه دست عشق رخت دل به میخانه فرستادمسنایی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 229◆آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
اگلی نظمدگر بار ای مسلمانان به قلاشی در افتادمبه دست عشق رخت دل به میخانه فرستادمسنایی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 229
