صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 587غزل شمارهٔ 587شاعر: صائبوزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیہ: رماراصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںبه شاهراه توکل بود سفر ما رایکی است توشه و زنار بر کمر ما را2نقل کریںگذشته است ز سر آب هر کجا هستیمغم کنار و میان نیست چون گهر ما را3نقل کریںبه خوش عنانی ما گوهری ندارد بحرتوان ز خویش نمودن به یک نظر ما را4نقل کریںشکست سنگ ره ما کجا تواند شد؟که همچو موج ز دریاست بال و پر ما را5نقل کریںچو تخم سوخته کز ابر تازه شد داغشز باده شد غم و اندوه بیشتر ما را6نقل کریںحریف باده آن چشم های مخموریمنمی توان به قدح ساخت بی خبر ما را7نقل کریںچنان به فکر تو در خویشتن فرو رفتیمکه خشک شد چو سبو دست زیر سر ما را8نقل کریںشده است سینه ما همچو تیغ جوهردارز بس که آه شکسته است در جگر ما را9نقل کریںچه شکرهاست که در خارزار امکان نیستبه غیر عشق گرفتاری دگر ما را10نقل کریںبه هر زمین نفشانیم تخم خود صائبنظر به سوختگان است چون شرر ما را◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمکجا نظر به گل و یاسمن بود ما را؟که خارخار، گل پیرهن بود ما راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 586اگلی نظمنداد عشق گریبان به دست کس ما راگرفت این می پر زور، چون عسس ما راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 588آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمکجا نظر به گل و یاسمن بود ما را؟که خارخار، گل پیرهن بود ما راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 586
اگلی نظمنداد عشق گریبان به دست کس ما راگرفت این می پر زور، چون عسس ما راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 588
