صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 587

غزل شمارهٔ 587

شاعر: صائب

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: رمارا

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
به شاهراه توکل بود سفر ما را
یکی است توشه و زنار بر کمر ما را
22
گذشته است ز سر آب هر کجا هستیم
غم کنار و میان نیست چون گهر ما را
33
به خوش عنانی ما گوهری ندارد بحر
توان ز خویش نمودن به یک نظر ما را
44
شکست سنگ ره ما کجا تواند شد؟
که همچو موج ز دریاست بال و پر ما را
55
چو تخم سوخته کز ابر تازه شد داغش
ز باده شد غم و اندوه بیشتر ما را
66
حریف باده آن چشم های مخموریم
نمی توان به قدح ساخت بی خبر ما را
77
چنان به فکر تو در خویشتن فرو رفتیم
که خشک شد چو سبو دست زیر سر ما را
88
شده است سینه ما همچو تیغ جوهردار
ز بس که آه شکسته است در جگر ما را
99
چه شکرهاست که در خارزار امکان نیست
به غیر عشق گرفتاری دگر ما را
1010
به هر زمین نفشانیم تخم خود صائب
نظر به سوختگان است چون شرر ما را
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

کجا نظر به گل و یاسمن بود ما را؟

که خارخار، گل پیرهن بود ما را

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 586

اگلی نظم

نداد عشق گریبان به دست کس ما را

گرفت این می پر زور، چون عسس ما را

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 588

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00