صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 364غزل شمارهٔ 364شاعر: صائبوزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیہ: اختیخودراصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںبه زور خود شدی مغرور تا انداختی خود رانکردی گوش بر تعلیم ما تا باختی خود را2نقل کریںندانستی که چشم بد نکویان را زیان داردنظر بر کعبتین انداختی تا باختی خود را3نقل کریںشد از آیینه ات نور حجاب و شرم رو گردانبه موج باده گلرنگ تا پرداختی خود را4نقل کریںسخن از پاکی دامن مگو ای ماه تردامنکه پیش مهر کردی پشت خم، تا ساختی خود را5نقل کریںچه خصمی داشتی با حسن روز افزون خود یارب؟که از طاق دل اهل نظر انداختی خود را6نقل کریںسر حرف شکایت باز کردی بی سبب صائبمیان عاشقان بدنام و رسوا ساختی خود را◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمبرآتش می گذارم خرقه پشمینه خود رانهان تا چند دارم در نمد آیینه خود را؟صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 363اگلی نظمخط از سنگین دلی گفتم برآرد لعل دلبر راندانستم رگ گردن شود این رشته گوهر راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 365آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمبرآتش می گذارم خرقه پشمینه خود رانهان تا چند دارم در نمد آیینه خود را؟صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 363
اگلی نظمخط از سنگین دلی گفتم برآرد لعل دلبر راندانستم رگ گردن شود این رشته گوهر راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 365
