غزل شمارهٔ 762

شاعر: صائب

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: ندما

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 2

صنف: غزل

صداکار: عندلیب

داغ است لاله زار دل دردمند ما

خواند نوا به آتش سوزان سپند ما

تا دور ازان لب شکرین همچو نی شدیم

ترجیع بند ناله بود بندبند ما

ما از شراب لعل به همت گذشته ایم

سیلاب گیر نیست زمین بلند ما

از درد و داغ عشق تهی ساخت سینه را

کفران نعمت دل نادردمند ما

از قید عشق، بلبل ما خوش نوا شود

بند زبان ما چو قلم نیست بند ما

هر چند رشته می شود از پیچ و خم گره

گردد ز پیچ و تاب رساتر کمند ما

سنگین دلی تو، ورنه ز فریاد آتشین

سوراخ می کند دل مجمرسپند ما

از زهر چشم سنگدلان امن نیستیم

چون پسته در لباس بود نوشخند ما

سالم ز آب خنجر قصاب بگذرد

گر تن به فربهی ندهد گوسفند ما

1010

موی سفید، غفلت ما را زیاده کرد

این تازیانه شد رگ خواب سمند ما

1111

صائب چو آفتاب جهانگیر می شود

حسنی که خوش کند دل مشکل پسند ما

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

چون نی ز ناله نیست تهی بندبند ما

آه ار نفس زیاده کشد دردمند ما

صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 760

دود از نهاد خلق برآرد گزند ما

افتد به کار شعله گره از سپند ما

صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 761

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور