غزل شمارهٔ 760

شاعر: صائب

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: ندما

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 2

صنف: غزل

صداکار: عندلیب

چون نی ز ناله نیست تهی بندبند ما

آه ار نفس زیاده کشد دردمند ما

چون صبحدم به خون شفق غوطه ها زدیم

هر چند بود یک دو نفس نوشخند ما

در بوته ای که سنگ در او آب می شود

یک عمر ماند و آب نگردید قند ما

بر شیشه شکسته ظفر نیست سنگ را

ای سنگ دل مخور به دل دردمند ما

صد چشم بد ز ناله ما دور می شود

ای شعله سرسری مگذر از سپند ما

گاهی که دست خویش به زلف آشنا کنی

غافل مشو ز حال دل دردمند ما

کی می رود به خون غزالان بیگناه؟

جایی که چین به خویش نگیرد کمند ما

پوچ است در رهایی ما دست و پا زدن

چون بند دست و پای خدایی است بند ما

در خاک شوره نشو و نما نیست تخم را

غم می کند حذر دل دردمند ما

1010

موی سفید، عمر سبکرو چه می کند؟

حاجت به تازیانه ندارد سمند ما

1111

صائب بگو بگو، که کلام متین توست

آرام بخش خاطر مشکل پسند ما

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

دود از نهاد خلق برآرد گزند ما

افتد به کار شعله گره از سپند ما

صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 761

داغ است لاله زار دل دردمند ما

خواند نوا به آتش سوزان سپند ما

صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 762

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور