صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 759

غزل شمارهٔ 759

شاعر: صائب

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: ردما

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
یاقوت کهربا شود از آه سرد ما
ایوب را کند کمری، بار درد ما
22
چون پیش طاق همت خود را کنیم نقش
گردون نمی شود صدف لاجورد ما
33
برگ خزان زمین ادب بوسه می دهد
پیش دل رمیده و رخسار زرد ما
44
افتادگی در آب و گل ما سرشته اند
باشد چو نقش پای زمین گیر گرد ما
55
در رزمگه برهنه چو شمشیر می رویم
در دست دشمن است سلاح نبرد ما
66
صائب به حیرتم، که گرفته است چون قرار
در کوچه بند زلف، دل هرزه گرد ما؟
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

بیگانگی شده است ز عالم مراد ما

یادش به خیر، هر که نیفتد به یاد ما!

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 758

اگلی نظم

چون نی ز ناله نیست تهی بندبند ما

آه ار نفس زیاده کشد دردمند ما

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 760

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00