صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 380غزل شمارهٔ 380شاعر: صائبوزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیہ: اهشراصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںبه زلف عنبرین روبند خوبان جلوه گاهش رابه نوبت پاس می دارند گلها خار راهش را2نقل کریںز دست کوته مشاطه این جرأت نمی آیدمگر گردون ز پستی بشکند طرف کلاهش را3نقل کریںبه این شوکت ندارد یاد، گردون صاحب اقبالینمی پاشد ز هم باد صبا گرد سپاهش را4نقل کریںکند از دورباش ناز او پهلو تهی گردونچه حد دارد که در آغوش گیرد هاله ماهش را؟5نقل کریںز شوخی گرچه میماند به آهو چشم پر کارششکوه پنجه شیرست مژگان سیاهش را6نقل کریںز دست انداز او گردد نگارین، پای سیمینشنپیچد بر کمر در جلوه، گر زلف سیاهش را7نقل کریںبه سیر کوچه باغ خلد اگر اقبال فرمایدعبیر پیرهن سازند حوران خاک راهش را8نقل کریںعزیز مصر تا کنعان گریبان چاک می آمداگر می داشت یوسف در نکویی دستگاهش را9نقل کریںز فکر قامت رعنای او دل حسرتی داردکه چون طول امل پایان نباشد مد آهش را10نقل کریںازان غارتگر ایمان و دل، رویی که من دیدمعجب دارم به رو آرند در محشر گناهش را11نقل کریںزد از بی تابی دل بر در بیگانگی صائبپس از عمری که با خود آشنا کردم نگاهش را◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمچه خوش باشد در آغوش آورم سرو روانش راکنم شیرازه اوراق دل، موی میانش راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 379اگلی نظمکنم نظاره چون بی پرده رخسار نکویش را؟که من پوشیده دارم از دل خود آرزویش راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 381آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمچه خوش باشد در آغوش آورم سرو روانش راکنم شیرازه اوراق دل، موی میانش راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 379
اگلی نظمکنم نظاره چون بی پرده رخسار نکویش را؟که من پوشیده دارم از دل خود آرزویش راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 381
