صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 373غزل شمارهٔ 373شاعر: صائبوزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیہ: اداتشراصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںز روی آتشینش حیرتی رو داد آتش راکه چندین عقده در کار از سپند افتاد آتش را22نقل کریںمرا در وادیی می جوشد از دل عقده مشکلکه نتواند گره از دل گشودن باد آتش را33نقل کریںندارد عشق عالمسوز پروای سرشک مانمی سازد خموش از آب خود فولاد آتش را44نقل کریںمکن با ناتوانان سرکشی هر چند مغروریکه از هر مشت خاری می رسد امداد آتش را55نقل کریںکبابم گر کند دشمن، جز این حرفی نمی گویمکه اشک تلخ من یارب گواراباد آتش را!66نقل کریںگشاد جان زندانی بود در سختی دورانز قید سنگ، آهن می کند آزاد آتش را77نقل کریںنخواهد آتش از همسایه هر کس جوهری داردچنار از سینه خود می کند ایجاد آتش را88نقل کریںبه رسوایی علم شد زین تهی مغزان می روشنمگر از کف به هم سودن کند ایجاد آتش را99نقل کریںز زندان ماه کنعان خوی خود صائب نگرداندنخواهد سرکشی در سنگ رفت از یاد آتش را◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمگلاندامی که میدادم به خون دیده آبش راچسان بینم که گیرد دیگری آخر گلابش را؟صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 372اگلی نظمبه مژگان خارخار از سینه می رویاند آتش رابه یاقوت لب از رخ رنگ می گرداند آتش راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 374◆آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمگلاندامی که میدادم به خون دیده آبش راچسان بینم که گیرد دیگری آخر گلابش را؟صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 372
اگلی نظمبه مژگان خارخار از سینه می رویاند آتش رابه یاقوت لب از رخ رنگ می گرداند آتش راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 374
