صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 1668

غزل شمارهٔ 1668

شاعر: صائب

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: اردرگردست

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11

نشاط عالم بی اعتبار درگردست

چو برق، خوشدلی روزگار در گردست

22

ز سیر دایمی مهر می توان دانست

که مهر عالم ناپایدار در گردست

33

مساز خانه درین خاکدان بی بنیاد

که همچو ابر در او کوهسار در گردست

44

قرار نیست به یک جای مهر تابان را

همیشه دولت ناپایدار در گردست

55

ز مهر و ماه تهی نیست کاسه گردون

همیشه مهره این بد قمار در گردست

66

به پیچ و تاب شود منتهی کشاکش حرص

به گنج تا نرسیده است مار در گردست

77

مریز رنگ اقامت درین خراب آباد

که خاک چون فلک بی مدار در گردست

88

بجاست تا حرم کعبه، همچو قبله نما

درون سینه دل بیقرار در گردست

99

بشوی گرد کدورت ز صفحه خاطر

درین دو هفته که ابر بهار در گردست

1010

بگیر گردن مینا و رو به صحرا کن

که یک جهان قدح از لاله زار در گردست

1111

غبار هستی عالم به گرد چون نرود؟

چنین که توسن آن شهسوار در گردست

1212

اثر ز شعله هستی درین جهان تا هست

غم و نشاط چو دود و شرار در گردست

1313

ز واصلان طریقت مجو قرار که موج

به قلزمی که بود بیکنار درگردست

1414

به غیر کاسه دریوزه گدایی نیست

پیاله ای که درین روزگار درگردست

1515

چگونه پای به دامن کشند حق طلبان؟

که نقش پای درین رهگذار در گردست

1616

اگر چه راه طلب طی به جستجو نشود

مرا همان دل امیدوار در گردست

1717

مساز برگ اقامت در آن چمن صائب

که همچو آب در او جویبار در گردست

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

مرا ز پیر خرابات نکته ای یادست

که غیر عالم آب آنچه هست بر بادست

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1667

اگلی نظم

ز سادگی است به فرزند هر که خرسندست

که مادر و پدر غم، وجود فرزندست

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 1669

◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور