صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 511

غزل شمارهٔ 511

شاعر: صائب

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: مرا

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 2

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
عشق سازد ز هوس پاک دل آدم را
دزد چون شحنه شود امن کند عالم را
22
آب جان را چو گهر در گره تن مگذار
چون گل و لاله به خورشید رسان شبنم را
33
در وصالیم و همان خون جگر می نوشیم
تلخی از دل نبرد قرب حرم زمزم را
44
عالم از جای به تعظیم کلامش خیزد
هر که چون صبح برآرد به تأمل دم را
55
رم آهوی حرم پای گرانخواب شود
چون به دوش افکنی آن زلف خم اندر خم را
66
قفس شیر نگشته است نیستان هرگز
عشق آن نیست که بر هم نزند عالم را
77
شور و غوغا نبود در سفر اهل نظر
نیست آواز درا قافله شبنم را
88
زینت مردم آزاده بود بی برگی
محضر جود بود دست تهی حاتم را
99
چه خبر از دل آواره ما خواهد داشت؟
مست نازی که ندارد خبر عالم را
1010
صائب از شعله آه تو، که روشن بادا!
می توان خواند شب تار خط درهم را
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

سخن آن است که از جای درآرد دل را

حدی آن است که دیوانه کند محمل را

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 510

اگلی نظم

فقر بی قدر کند سلطنت عالم را

هوس ملک نباشد پسر ادهم را

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 512

◆

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

ای که اطفال به گهواره درون از ستمت

سور نادیده بجویند همی ماتم را

سنایی»دیوان اشعار»قصاید و قطعات»شمارهٔ 4

فقر بی قدر کند سلطنت عالم را

هوس ملک نباشد پسر ادهم را

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 512

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00