صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 123غزل شمارهٔ 123شاعر: صائبوزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیہ: ابمیگیردمراصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںخواب وقتِ فیض در محراب میگیرد مراچون سگان در صبح دامِ خواب میگیرد مرا2نقل کریںدر مسبب گرچه از اسباب رو آوردهامدل همان از عالمِ اسباب میگیرد مرا3نقل کریںبا حواسِ جمع، خود را جمعکردن مشکل استدل درین منزل به چندین باب میگیرد مرا4نقل کریںنفسِ ظلمانی به ظلمت بس که عادت کرده استدل چو دزدان از شبِ مهتاب میگیرد مرا5نقل کریںمیتپم چون کبک، زیرِ بال و پر شهباز رادولتِ بیدار اگر در خواب میگیرد مرا6نقل کریںلغزشی چون شبنمِ گل گر ز من صادر شودجذبهٔ خورشیدِ عالمتاب میگیرد مرا7نقل کریںدر بهاران تازه گردد داغِ هر تخمی که سوختبیشتر دل از شرابِ ناب میگیرد مرا8نقل کریںراهِ من دایم دو چندان میشود از کاهلیدر میانِ راه، صائب خواب میگیرد مرا◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمگرچه جا در دیده آن نورِ نظر دارد مراشوقِ چون خورشیدِ تابان دربدر دارد مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 122اگلی نظمالتفاتِ زاهدانِ خشک، تر سازد مراگرمی افسردگان افسردهتر سازد مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 124آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمگرچه جا در دیده آن نورِ نظر دارد مراشوقِ چون خورشیدِ تابان دربدر دارد مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 122
اگلی نظمالتفاتِ زاهدانِ خشک، تر سازد مراگرمی افسردگان افسردهتر سازد مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 124
