صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 122غزل شمارهٔ 122شاعر: صائبوزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیہ: رداردمراصنف: غزلصداکار: پری ساتکنی عندلیبآڈیوپری ساتکنی عندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوپری ساتکنی عندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںگرچه جا در دیده آن نورِ نظر دارد مراشوقِ چون خورشیدِ تابان دربدر دارد مرا22نقل کریںنیست از کوتاهیِ پرواز برجا ماندنمتنگنای آسمان بی بال و پر دارد مرا33نقل کریںبس که دارم انفعال از بیوجودیهای خویشآب گردم چون کسی از خاک بردارد مرا44نقل کریںنیست از بیجوهری پوشیده حالیهای منآسمان چون تیغ در زیرِ سپر دارد مرا55نقل کریںگوهرِ شهوارم اما زیرِ پا افتادهامدستِ خود بوسد کسی کز خاک بردارد مرا66نقل کریںبوی پیراهن نمیسازد به پای کاروانگرمرفتاری خجل از همسفر دارد مرا77نقل کریںخارم اما برنمیدارد زبونی غیرتموای بر آن کس که خواهد بی سپر دارد مرا88نقل کریںمیکِشد از دوربینی انتظارِ سنگلاخگر به روی دست، چرخِِ کاسهگر دارد مرا99نقل کریںچون لبِ پیمانه میجوشد به هر تردامنیآن لبِ میگون که دندان بر جگر دارد مرا1010نقل کریںآسمان صائب یکی از بیسروپایانِ اوستگردشِ چشمی که از خود بی خبر دارد مرا◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمخُلقِ خوش در نوبهار عافیت دارد مراخاکساری در حصار عافیت دارد مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 121اگلی نظمخواب وقتِ فیض در محراب میگیرد مراچون سگان در صبح دامِ خواب میگیرد مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 123◆آڈیوصداکار منتخب کریںپری ساتکنی عندلیبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمخُلقِ خوش در نوبهار عافیت دارد مراخاکساری در حصار عافیت دارد مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 121
اگلی نظمخواب وقتِ فیض در محراب میگیرد مراچون سگان در صبح دامِ خواب میگیرد مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 123
