غزل شمارهٔ 700

شاعر: صائب

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: اررا

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 3

صنف: غزل

صداکار: عندلیب

روی تو سوخته است دل لاله زار را

در غنچه کرده است حصاری بهار را

برده است جستجوی تو آرامش از جهان

از کبک پای کم نبود کوهسار را

ظلم است شستن آیه رحمت به آب تیغ

متراش زینهار خط مشکبار را

شب زنده دار باش که خورشید می دهد

در دیده جای، شبنم شب زنده دار را

روزی طلب به تیغ زبان کن که نیش برق

گوهر فشان کند رگ ابر بهار را

از قرب اهل حال شود چوب خشک سبز

منصور می کند شجر طور دار را

غیرت به سوز عاریتی تن نمی دهد

جوهر برآورد ز دل آتش چنار را

دور از گهر غبار یتیمی نمی شود

نتوان ز یاد برد من خاکسار را

دشنام تلخ صائب ازان لب مرا بس است

حاجت به نقل نیست می خوشگوار را

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

دیوانه کرد سبزه خطت بهار را

در خاک و خون کشید رخت لاله زار را

صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 701

دریاب صبح فیض نسیم بهار را

در دیده جا ده این نفس بی غبار را

صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 702

در آتش است نعل، نسیم بهار را

رنگ ثبات نیست گل اعتبار را

صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 703

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور