شمارهٔ 188

رمید آن آهوی مشکین ز من آه

نای عنی غزال کنت اهواه

دلم شبها کشد زان دام زلف آه

بهذا نال زلفی دام زلفاه

ایا گم گشتگان راه و بیراه

شما را باز می‌خواند شهنشاه

چنین می‌زن دو دستک تا سحرگاه

که در رقص است آن دلدار و دلخواه