In the folly of youth I one day shouted at my mother who then sat down with a grieved heart in a corner and said, weeping: ‘Hast thou forgotten thy infancy that thou art harsh towards me?’
How sweetly said the old woman to her son When she saw him overthrow a tiger, and elephant-bodied: ‘If thou hadst remembered the time of thy infancy How helpless thou wast in my arms Thou would’st this day not have been harsh For thou art a lion-like man, and I an old woman.’
زمین
اگر باشگونه بود پیرهن
بود حاجت برکشیدن زتن
رودکیمثنویهاابیات به جا مانده از مثنوی بحر متقاربپاره 29
چو شعر حکیمانه گفتم ترا
تو جود کریمانه با من بکن
سناییدیوان اشعارقصاید و قطعاتشمارهٔ 151
پادشه را بر خیانتِ کسی واقف مگردان، مگر آنگه که بر قبولِ کلی واثق باشی و گر نه در هلاکِ خویش سعی میکنی.
بسیجِ سَخُن گفتن آنگاه کن
سعدیگلستانباب هشتم در آداب صحبتحکمت شمارهٔ 26
