غزل شمارهٔ 557

من ندیدم چون تو هرگز دلبری

سرکشی عاشق کش و غارتگری

مار را، هر چند بهتر پروری

چون یکی خشم آورد کیفر بری

خوش بود دلبستگی با دلبری

ماه‌روئی، مهربانی، مهتری

جور بر من می‌پسندد دلبری

زور با من می‌کند زورآوری

سرو بستانی تو یا مه یا پری

یا ملک یا دفتر صورتگری