صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سعدی
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 147

غزل شمارهٔ 147

شاعر: سعدی

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: انت

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 1

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11
جان و تنم ای دوست! فدای تن و جانت
مویی نفروشم به همه ملکِ جهانت
22
شیرین‌تر از این لب نشنیدم که سخن گفت
تو خود شکری یا عسل‌ست آب دهانت؟
33
یک روز عنایت کن و تیری به من انداز
باشد که تفرج بکنم دست و کمانت
44
گر راه بگردانی و گر روی بپوشی
من می‌نگرم گوشهٔ چشم نگرانت
55
بر سرو نباشد رخ چون ماهِ منیرت
بر ماه نباشد قد چون سرو روانت
66
آخر چه بلایی؟ تو که در وصف نیایی
بسیار بگفتیم و نکردیم بیانت
77
هر کس که ملامت کند از عشق تو ما را
معذور بدارند چو بینند عیانت
88
حیف‌ست چنین روی نگارین که بپوشی
سودی به مساکین رسد آخر چه زیانت؟
99
بازآی که در دیده بماندست خیالت
بنشین که به خاطر بگرفت‌ست نشانت
1010
بسیار نباشد دلی از دست بدادن
از جان رمقی دارم و هم برخی جانت
1111
دشنام کرم کردی و گفتی و شنیدم
خُرم تن سعدی که برآمد به زبانت
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

ای جان خردمندان گوی خم چوگانت

بیرون نرود گویی کافتاد به میدانت

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 146

اگلی نظم

چو نیست راه برون آمدن ز میدانت

ضرورتست چو گوی احتمال چوگانت

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 148

◆

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

ای هر دو جهان خاک ره سرو روانت

گردون مطوق یکی از فاختگانت

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 2202

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00