صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »دیوان شمس
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 2352

غزل شمارهٔ 2352

شاعر: رومی

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

قافیہ: ه

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
یک جام ز صد هزار جان به
برخیز و قماش ما گرو نه
22
ما از خود خویش توبه کردیم
ما هیچ نمی‌رویم از این ده
33
یک رنگ کند شراب ما را
تا هر دو یکی شود که و مه
44
درویش ز خویشتن تهی شد
پر ده تو شراب فقر پر ده
55
برخیز و به زه کن آن کمان را
ماییم کمان و باده چون زه
66
برجای بماند عقل پرفعل
این است سزای پیر فربه
77
ما غم نخوریم خود کی دیده‌ست
تو بار کشی و او کند عه
88
بگریز ز غم به سوی شه رو
وز خانه عاریت برون جه
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

دیدی که چه کرد آن یگانه

برساخت پریر یک بهانه

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2351

اگلی نظم

جان آمده در جهان ساده

وز مرکب تن شده پیاده

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2353

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00