رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1950رباعی شمارهٔ 1950شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: انمنیہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںماه آمد پیش او که تو جان منیگفتش که تو کمترین غلامان منی22نقل کریںهر چند بدان جمع تکبر میکردمیداشت طمع که گویمش آن منی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظممانندهٔ گل ز اصل خندان زادیوز طالع و بخت خویش شادی شادیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1949اگلی نظممائیم در این زمان زمین پیمائیبگذاشته هر شهر به شهر آرائیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1951◆زمینہم وزن و قافیہ نظمیںگفتم که: اگر چه آفت جان منیجان پیش کشم تو را، که جانان منیعراقی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 160گفتم صنما مگر که جانان منیاکنون که همی نظر کنم جان منیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1935◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظممانندهٔ گل ز اصل خندان زادیوز طالع و بخت خویش شادی شادیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1949
اگلی نظممائیم در این زمان زمین پیمائیبگذاشته هر شهر به شهر آرائیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1951