رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1950رباعی شمارهٔ 1950شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: انمنیہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںماه آمد پیش او که تو جان منیگفتش که تو کمترین غلامان منی2نقل کریںهر چند بدان جمع تکبر میکردمیداشت طمع که گویمش آن منی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظممانندهٔ گل ز اصل خندان زادیوز طالع و بخت خویش شادی شادیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1949اگلی نظممائیم در این زمان زمین پیمائیبگذاشته هر شهر به شهر آرائیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1951زمینہم وزن و قافیہ نظمیںگفتم که: اگر چه آفت جان منیجان پیش کشم تو را، که جانان منیعراقی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 160گفتم صنما مگر که جانان منیاکنون که همی نظر کنم جان منیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1935ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظممانندهٔ گل ز اصل خندان زادیوز طالع و بخت خویش شادی شادیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1949
اگلی نظممائیم در این زمان زمین پیمائیبگذاشته هر شهر به شهر آرائیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1951