رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1297رباعی شمارهٔ 1297شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: درمانمصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںگفتم که مگر غمت بود درمانمکی دانستم که با غمت درمانم2نقل کریںاو از سر لطف گفت درمان تو چیستگفتم وصلت گفت بر این درمانم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمگفتم که ز چشم خلق با دردسریمتا زحمت خود ز چشم خلقان ببریمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1296اگلی نظمگنجینهٔ اسرار الهی مائیمبحر گهر نامتناهی مائیمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1298ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمگفتم که ز چشم خلق با دردسریمتا زحمت خود ز چشم خلقان ببریمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1296
