رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1704رباعی شمارهٔ 1704شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ردیدهنهیصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںای از تو مرا گوش پرودیده بهیخوش آنکه ز گوش پای بر دیده نهی22نقل کریںتو مردم دیدهای نه آویزهٔ گوشاز گوش بدیده آ که در دیده نهی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای ابر که تو جهان خورشیدانیکاری مقلوب میکنی نادانیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1703اگلی نظمای باد سحر به کوی آن سلسله مویاحوال دلم بگوی اگر یابی رویرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1705◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
اگلی نظمای باد سحر به کوی آن سلسله مویاحوال دلم بگوی اگر یابی رویرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1705
