رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1704رباعی شمارهٔ 1704شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ردیدهنهیصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںای از تو مرا گوش پرودیده بهیخوش آنکه ز گوش پای بر دیده نهی2نقل کریںتو مردم دیدهای نه آویزهٔ گوشاز گوش بدیده آ که در دیده نهی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای ابر که تو جهان خورشیدانیکاری مقلوب میکنی نادانیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1703اگلی نظمای باد سحر به کوی آن سلسله مویاحوال دلم بگوی اگر یابی رویرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1705ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
اگلی نظمای باد سحر به کوی آن سلسله مویاحوال دلم بگوی اگر یابی رویرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1705
