غزل شمارهٔ 342

شاعر: رومی

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

قافیہ: اراینست

صنف: غزل

صداکاران: پری ساتکنی عندلیب، آرش خیرآبادی

مرا چون تا قیامت یار اینست

خراب و مست باشم کار اینست

ز کار و کسب ماندم کسبم اینست

رخا زر زن تو را دینار اینست

نه عقلی ماند و نی تمیز و نی دل

چه چاره فعل آن دیدار اینست

گل صدبرگ دید آن روی خوبش

به بلبل گفت گل گلزار اینست

چو خوبان سایه‌های طیر غیبند

به سوی غیب آ طیار این‌ست

مکرر بنگر آن سو چشم می‌مال

که جان را مدرسه و تکرار اینست

چو لب بگشاد جان‌ها جمله گفتند

شفای جان هر بیمار اینست

چو یک ساغر ز دست عشق خوردند

یقینشان شد که خود خمار اینست

گرو کردی به می دستار و جبه

سزای جبه و دستار اینست

1010

خبر آمد که یوسف شد به بازار

هلا کو یوسف ار بازار اینست

1111

فسونی خواند و پنهان کرد خود را

کمینه لعب آن طرار اینست

1212

ز ملک و مال عالم چاره دارم

مرا دین و دل و ناچار اینست

1313

میان گر پیش غیر عشق بندم

مسیحی باشم و زنار اینست

1414

به گرد حوض گشتم درفتادم

جزای آن چنان کردار اینست

1515

دلا چون درفتادی در چنین حوض

تو را غسل قیامت وار اینست

1616

رخ شه جسته‌ای شهمات اینست

چو دزدی کردی ای دل دار اینست

1717

مشین با خود نشین با هر که خواهی

ز نفس خود ببر اغیار اینست

1818

خمش کن خواجه لاغ پار کم گو

دلم پاره‌ست و لاغ پار اینست

1919

خمش باش و در این حیرت فرورو

بهل اسرار را کاسرار اینست

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور