رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2806غزل شمارهٔ 2806شاعر: رومیوزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیہ: ایهایصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںآه کان سایه خدا گوهردلی پرمایهایآفتاب او نهشت اندر دو عالم سایهای2نقل کریںآفتاب و چرخ را چون ذرهها برهم زندوز جمال خود دهدشان نو به نو سرمایهای3نقل کریںعشق و عاشق را چه خوش خندان کنی رقصان کنیعشق سازی عقل سوزی طرفهای خودرایهای4نقل کریںچشم مرده وام کرده جان ز بهر عشق اوز آنک در دیده بدیده جان از آن سر پایهای5نقل کریںقهر صد دندان ز لطفش پیر بیدندان شدهعقل پابرجا ز عشقش یاوه و هرجایهای6نقل کریںصد هزاران ساله از هست و عدم زان سوتریوز تواضع مر عدم را هست خوش همسایهای7نقل کریںکوه حلمی شمس تبریزی دو عالم تخت توبر نهان و آشکارش مینگر از قایهای◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای خوشا عیشی که باشد ای خوشا نظارهایچون به اصل اصل خویش آید چنین هر پارهایرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2805اگلی نظمگشت جان از صدر شمس الدین یکی سودایییدر درون ظلمت سودا ورا دانایییرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2807آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمای خوشا عیشی که باشد ای خوشا نظارهایچون به اصل اصل خویش آید چنین هر پارهایرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2805
اگلی نظمگشت جان از صدر شمس الدین یکی سودایییدر درون ظلمت سودا ورا دانایییرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2807
