رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1982رباعی شمارهٔ 1982شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ینمیافتیصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںهرشب که به بنده همنشین میافتیچون نورِ مهی که بر زمین میافتی2نقل کریںمن بندهٔ چشمِ مستِ پُرخوابِ توامآندم که چنان و اینچنین میافتی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمهر روز یکی شور بر این جمع، زَنیبنیادِ هزار عاقبت را بِکَنیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1981اگلی نظمهرگز به مزاجِ خود یکی دم نزنیتا از دمِ خویش، گردنِ غم نزنیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1983ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمهر روز یکی شور بر این جمع، زَنیبنیادِ هزار عاقبت را بِکَنیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1981
اگلی نظمهرگز به مزاجِ خود یکی دم نزنیتا از دمِ خویش، گردنِ غم نزنیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1983
