رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1983رباعی شمارهٔ 1983شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: منزنیہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںهرگز به مزاجِ خود یکی دم نزنیتا از دمِ خویش، گردنِ غم نزنی2نقل کریںهرچند ملولی تو، یقین است که توبا اینکه ملولی، ز کسی کم نزنی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمهرشب که به بنده همنشین میافتیچون نورِ مهی که بر زمین میافتیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1982اگلی نظمهرگز نَبُوَد میلِ تو کافراشت کُنیتا عاشق آنی که فروداشت کُنیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1984زمینہم وزن و قافیہ نظمیںآن به که نفس ز کارِ عالم نزنیوز دست زمانه دست بر هم نزنیعطار»مختارنامه»باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن»شمارهٔ 26ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمهرشب که به بنده همنشین میافتیچون نورِ مهی که بر زمین میافتیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1982
اگلی نظمهرگز نَبُوَد میلِ تو کافراشت کُنیتا عاشق آنی که فروداشت کُنیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1984
آن به که نفس ز کارِ عالم نزنیوز دست زمانه دست بر هم نزنیعطار»مختارنامه»باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن»شمارهٔ 26