رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1720غزل شمارهٔ 1720شاعر: رومیوزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)قافیہ: انامدیمصنف: غزلصداکاران: عندلیب، نازنین بازیانآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںبار دگر ذره وار رقص کنان آمدیمزان سوی گردون عشق چرخ زنان آمدیم2نقل کریںبر سر میدان عشق چونک یکی گو شدیمگه به کران تاختیم گه به میان آمدیم3نقل کریںعشق نیاز آورد گر تو چنانی رواستما چو از آن سوتریم ما نه چنان آمدیم4نقل کریںخواجه مجلس توی مجلسیان حاضرندآب چو آتش بیار ما نه بنان آمدیم5نقل کریںشکر که ناداشت وار از سبب زخم توچون که به جان آمدیم زود به جان آمدیم6نقل کریںشمس حق این عشق تو تشنه خون من استتیغ و کفن در بغل بهر همان آمدیم7نقل کریںجز نمکت نشکند شورش تبریز رافخر زمین در غمت شور زمان آمدیم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمپیشتر آ می لبا تا همه شیدا شویمبیشتر آ گوهرا تا همه دریا رویمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1719اگلی نظمخوش سوی ما آ دمی ز آنچ که ما هم خوشیمآب حیات توایم گرچه به شکل آتشیمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1721آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبنازنین بازیانآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمپیشتر آ می لبا تا همه شیدا شویمبیشتر آ گوهرا تا همه دریا رویمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1719
اگلی نظمخوش سوی ما آ دمی ز آنچ که ما هم خوشیمآب حیات توایم گرچه به شکل آتشیمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1721
