رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2310غزل شمارهٔ 2310شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)قافیہ: رازماتسلاماللاهصنف: غزلصداکاران: فاطمه زندی، عندلیبآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںای غایب از این محضر از مات سلام اللهوی از همه حاضرتر از مات سلام الله2نقل کریںای نور پسندیده وی سرمه هر دیدهاحسنت زهی منظر از مات سلام الله3نقل کریںای صورت روحانی وی رحمت ربانیبر مؤمن و بر کافر از مات سلام الله4نقل کریںچون ماه تمام آیی و آن گاه ز بام آییای ماه تو را چاکر از مات سلام الله5نقل کریںای غایب بس حاضر بر حال همه ناظروی بحر پر از گوهر از مات سلام الله6نقل کریںای شاهد بینقصان وی روح ز تو رقصانوی مستی تو در سر از مات سلام الله7نقل کریںای جوشش می از تو وی شکر نی از تووز هر دو توی خوشتر از مات سلام الله8نقل کریںشمس الحق تبریزی در لخلخه آمیزیهم مشکی و هم عنبر از مات سلام الله◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظممن، بیخود و تو، بیخود؛ ما را کِه بَرَد خانِه؟من، چند، تو را گفتم: «کم خور دو سه پیمانه!»؟رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2309اگلی نظماز انبهی ماهی دریا به نهان گشتهانبه شده قالبها تا پرده جان گشتهرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2311آڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظممن، بیخود و تو، بیخود؛ ما را کِه بَرَد خانِه؟من، چند، تو را گفتم: «کم خور دو سه پیمانه!»؟رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2309
اگلی نظماز انبهی ماهی دریا به نهان گشتهانبه شده قالبها تا پرده جان گشتهرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2311
