رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2310غزل شمارهٔ 2310شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)قافیہ: رازماتسلاماللاهصنف: غزلصداکاران: فاطمه زندی، عندلیبآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںای غایب از این محضر از مات سلام اللهوی از همه حاضرتر از مات سلام الله22نقل کریںای نور پسندیده وی سرمه هر دیدهاحسنت زهی منظر از مات سلام الله33نقل کریںای صورت روحانی وی رحمت ربانیبر مؤمن و بر کافر از مات سلام الله44نقل کریںچون ماه تمام آیی و آن گاه ز بام آییای ماه تو را چاکر از مات سلام الله55نقل کریںای غایب بس حاضر بر حال همه ناظروی بحر پر از گوهر از مات سلام الله66نقل کریںای شاهد بینقصان وی روح ز تو رقصانوی مستی تو در سر از مات سلام الله77نقل کریںای جوشش می از تو وی شکر نی از تووز هر دو توی خوشتر از مات سلام الله88نقل کریںشمس الحق تبریزی در لخلخه آمیزیهم مشکی و هم عنبر از مات سلام الله◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظممن، بیخود و تو، بیخود؛ ما را کِه بَرَد خانِه؟من، چند، تو را گفتم: «کم خور دو سه پیمانه!»؟رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2309اگلی نظماز انبهی ماهی دریا به نهان گشتهانبه شده قالبها تا پرده جان گشتهرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2311◆آڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظممن، بیخود و تو، بیخود؛ ما را کِه بَرَد خانِه؟من، چند، تو را گفتم: «کم خور دو سه پیمانه!»؟رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2309
اگلی نظماز انبهی ماهی دریا به نهان گشتهانبه شده قالبها تا پرده جان گشتهرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2311
