غزل شمارهٔ 1183

برآمد باد صبح و بوی نوروز

به کام دوستان و بخت پیروز

مبارک‌تر شب و خرم‌ترین روز

به استقبالم آمد بخت پیروز

دو عاشق را به هم بهتر بود روز

دو هیزم را به هم خوشتر بود سوز

چنان مستم چنان مستم من امروز

که پیروزه نمی‌دانم ز پیروز

الا ای شمع گریان گرم می‌سوز

خلاص شمع نزدیکست شد روز