صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »دیوان شمس
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 1280

غزل شمارهٔ 1280

شاعر: رومی

وزن: مفتعلن فع مفتعلن فع

قافیہ: یدش

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11
جان من‌ست او هی مزنیدش
آن من‌ست او هی مبریدش
22
آب من‌ست او، نان من‌ست او
مثل ندارد باغ امیدش
33
باغ و جنانش، آب روانش
سرخی سیبش، سبزی بیدش
44
متصل‌ست او، معتدل‌ست او
شمع دل‌ست او، پیش کشیدش
55
هر که ز غوغا، وز سر سودا
سر کشد این جا، سر ببریدش
66
هر که ز صهبا، آرد صفرا
کاسهٔ سکبا، پیش نهیدش
77
عام بیاید، خاص کنیدش
خام بیاید، هم بپزیدش
88
نک شه هادی، زان سوی وادی
جانب شادی، داد نویدش
99
داد زکاتی، آب حیاتی
شاخ نباتی تا به مزیدش
1010
باده چو خورد او، خامش کرد او
زحمت برد او تا طلبیدش
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

باز درآمد طبیب از در ایوب خویش

یوسف کنعان رسید جانب یعقوب خویش

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1279

اگلی نظم

ز هدهدان تفکر چو دررسید نشانش

مراست ملک سلیمان چو نقد گشت عیانش

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1281

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00