رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1762رباعی شمارهٔ 1762شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: انمچونیصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںای نور دل و دیده و جانم چونیوی آرزوی هر دو جهانم چونی2نقل کریںمن بیلب لعل تو چنانم که مپرستو بیرخ زرد من ندانم چونی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای نفس عجب که با دلم همنفسیمن بندهٔ آن صبح که خندان برسیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1761اگلی نظمای هیزم تو خشک نگردد روزیتا تو فتد ز آتش دلسوزیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1763ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمای نفس عجب که با دلم همنفسیمن بندهٔ آن صبح که خندان برسیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1761
