صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »دیوان شمس
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 486

غزل شمارهٔ 486

شاعر: رومی

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: انت

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 3

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
به حق چشم خمار لطیف تابانت
به حلقه حلقهٔ آن طرهٔ پریشانت
22
بدان حلاوت بی‌مر و تنگ‌های شکر
که تعبیه‌ست در آن لعل شکر‌افشانت
33
به کهربا‌یی کاندر دو لعل تو درج است
که گشت از آن مه و خورشید و ذره جویانت
44
به حق غنچه و گل‌های لعل روحانی
که دام بلبل عقل‌ست در گلستانت
55
به آب حسن و به تاب جمال جان‌پرور
کز آن گشاد دهان را انار خندانت
66
بدان جمال الهی که قبلهٔ دل‌هاست
که دم به دم ز طرب سجده می‌برد جانت
77
تو یوسفی و تو را معجزات بسیار‌ است
ولی بس‌ست خود آن روی خوب برهانت
88
چه جای یوسف بس یوسفان اسیر توند
خدای عز و جل کی دهد بدیشانت
99
ز هر گیاه و ز هر برگ رویدی نرگس
برای دیدنت از جا بدی به بستانت
1010
چو سوخت ز آتش عشق تو جان گرم‌روان
کجا دهد شه سردان به دست سردانت
1111
شعاع روی تو پوشیده کرد صورت تو
که غرقه کرد چو خورشید نور سبحانت
1212
هزار صورت هر دم ز نور خورشید‌ت
برآید از دل پاک و نماید احسانت
1313
درون خویش اگر خواهدت دل ناپاک
ز ابلهی و خری می‌کشد به زندانت
1414
نه هیچ عاقل بفریبدت به حیلت‌ِ عقل
نه پای‌بند کند جادهٔ هیچ سلطانت
1515
تو را که در دو جهان می‌نگنجی از عظمت
ابوهریره گمان چون برد در انبانت‌؟!
1616
به هر غزل که ستایم تو را ز پردهٔ شعر
دلم ز پرده ستاید هزار چندانت
1717
دلم کی باشد‌؟ و من کیستم‌؟ ستایش چیست‌؟
ولیک جان را گلشن کنم به ریحانت
1818
بیا تو مفخر آفاقْ شمس تبریزی
که تو غریب مهی و غریب ارکانت
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

سه روز شد که نگارین من دگرگون‌ست

شکر ترش نبود آن شکر ترش چون‌ست

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 485

اگلی نظم

چو عید و چون عرفه عارفان این عرفات

به هر که قدر تو دانست می‌دهند برات

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 487

◆

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

بدان بهانه که حسنی ست بس فراوانت

جفا بکن که هر آن کرده نیست تاوانت

امیرخسرو دهلوی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 384

تو حور جنتی اما ز چشم فتانت

ز بس که خاست بلا عذر خواست رضوانت

جامی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 113

چو نیست راه برون آمدن ز میدانت

ضرورتست چو گوی احتمال چوگانت

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 148

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00