رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1130رباعی شمارهٔ 1130شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: امیبینمہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںاز درد همیشه من دوا میبینمدر قهر و جفا لطف و وفا میبینم2نقل کریںدر صحن زمین به زیر نه طاق فلکبر هرچه نظر کنم ترا میبینم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظماز خویش خوشم نی نباشد خوشیماز خود گرمم نه آب و نی آتشیمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1129اگلی نظماز روی تو من همیشه گلشن بودموز دیدن تو دو دیده روشن بودمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1131زمینہم وزن و قافیہ نظمیںهر گه که دل از خلق جدا میبینماحوال وجود با نوا میبینمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1364ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظماز خویش خوشم نی نباشد خوشیماز خود گرمم نه آب و نی آتشیمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1129
اگلی نظماز روی تو من همیشه گلشن بودموز دیدن تو دو دیده روشن بودمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1131
