رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1239غزل شمارهٔ 1239شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیہ: اشہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںای خواجه تو عاقلانه میباشچون بیخبری ز شور اوباش2نقل کریںآن چهره که رشک فخر فقرستبا ناخن زشت خویش مخراش3نقل کریںآن بت به خیال درنگنجدبتها به خیال خانه متراش4نقل کریںجمله بت و بت پرست چون اوستغیر کل و جمله چیست جز لاش5نقل کریںنی فهم کنند خلق این رانی دستوری که دم زنم فاش6نقل کریںاین ماش برنج احولانستور نی نه برنج هست و نی ماش7نقل کریںپایانها را کجا شناسندچون پوشیدست رشک روهاش8نقل کریںگر میدزدی ز زندگان دزدای دزد کفن به شب چو نباش9نقل کریںاما ز قضاست مات من ماتهم حکم قضاست عاش من عاش10نقل کریںخامش که ز شب خبر نداردآن کس که به روز خورد خشخاش◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمامروز خوش است دل که تو دوشخون دل ما بخوردهای نوشرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1238اگلی نظمآن مطرب ما خوشست و چنگشدیوانه شود دل از ترنگشرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1240زمینہم وزن و قافیہ نظمیںدر بزم قلندران قلاشبنشین و شراب نوش و خوش باشعراقی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 138گر لاش نمود راه قلاشای هر دو جهان غلام آن لاشرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1242آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
